Het verlies overwinnen

‘Stelletjes… zoeperds!’. Onze verfkwast smijt zijn machtige linker voetbalschoen kwaad op de grond van de kleedkamer. Zijn voorzet is door het hoofd van Dennis nog wel tot doelpunt gepromoveerd, maar blunders van anderen degraderen de wedstrijd tot een verlies! Een gevoelig verlies, omdat, naast de schoen van Justin, ook de verwijten door de kleedkamer vliegen. Vorige week wonnen we nog… als team, maar nu kunnen we als team niet verliezen?!

5 – 1 Verlies en Justin denkt te weten waar het aan ligt. Maar ik denk daar anders over: ‘Voetbal maakt meer kapot dan drank goed kan maken.’ Eerder in het seizoen, toen we nog campingvoetballers waren, zou Justin gelijk kunnen hebben, maar vandaag niet meer! We hebben het vizier op de nummer 1 positie en houden dat zo! We verliezen dik, maar mogen niet vergeten, dat wij goed gevoetbald hebben.

Onze beste innemers beginnen uitgeslapen aan de wedstrijd. Dat moet wel, want liefst 4 (!) spelers komen te laat! ‘Wie te laat is, speelt niet!’ is de regel, maar we kunnen moeilijk met minder dan 11 aan de wedstrijd beginnen. Gelijke monniken, gelijke kappen; ik wil niemand straffen en daarmee straf ik Patrick! Hij is als eerste in de kantine, maar blijft toch wisselspeler! Erger nog; hij wordt ook nog eens als allerlaatste wissel in het veld gebracht. Patrick vraagt na de wedstrijd terecht om uitleg. De reden is, dat ik hem achter de hand moest houden. Patrick is de eventuele vervanger voor onze aan zijn linker- en rechterlies geblesseerde keeper Marin. Patrick komt nauwelijks aan spelen toe, want onze keeper houdt het toch vol! Maar vraag me niet hoe?!

De goals 3, 4 en 5 vallen niet als keeper Marin in normale doen zou zijn geweest. Ach, en dan hadden we nog met 2 – 1 verloren! Wat maakt het uit?! Zo mooi als we vaak door onze keeper de wedstrijd winnen, zo lelijk verliezen we vandaag door hem. Ik geniet er bijna van, omdat ons team altijd gewoon de rug recht en heel volwassen verder gaat in de strijd om alsnog te overwinnen. We spelen goed en vooral na de rust zijn wij 20 minuten de bovenliggende partij! Maar ja… een voetbalwet zegt dat je dan wel moet scoren! Anders scoort de tegenstander en dat doet ze inderdaad heel vaak deze zondag! ATC’65 is de enige ploeg, die net zo goed kan voetballen als wij. De andere ploegen bestaan uit laffe handbalverdedigers.

Verliezen van een goede ploeg doet niet zo’n pijn… als je dat als team doet! En daarom doet het wel even pijn… Even…, want tijdens de 3de helft hebben we elkaar alweer gevonden… Voetbal is dan alweer een verlies geworden, die we gaan overwinnen… als team… Dat gaat zondag gebeuren… Arme Rood Zwart… Loatgoan!