Het is zover.. Vandaag is de, voorlopig, spannendste dag van het seizoen. En dan hebben we het nog niet eens over die oude man met die witte baard en zijn zwarte vriendjes.. Nee, vandaag is de wedstrijd der wedstrijden. We mogen op bezoek bij 'aartsrivaal' en koploper Bon Boys. Bij winst kunnen er nog goede zaken worden gedaan voor een evt kleine kans op het kampioenschap.. Er staat dus wat op het spel.

Dat is te merken ook aan de boys.. (en de leiders/ouders eigenlijk stiekem ook wel). Op weg naar de kleedkamer zijn de praatjes nog groot maar naarmate de klok richting 11u tikt wordt het rustiger. Eenmaal aan de aftrap staan de koppies toch wel strak, toch spanning voor onze, meestal toch wel, stoere en nuchtere boys. Dat is ook wel te zien. Het loopt allemaal net iets minder soepel dan anders. Dat komt natuurlijk ook door de sterk spelende tegenstander. De strijd gaat mooi gelijk op. Even lijkt HSC overwicht te krijgen en dat resulteert in een hele mooie kans die helaas net langs gaat. Jammer.

De boys werken erg hard en doen goed hun best. Uit alles blijkt dat ze echt willen winnen. Bon Boys wil dat echter ook. We krijgen een heerlijke eerste helft voorgeschoteld in een voortreffelijke zonnetje. Onze 'laatste man' heeft een opdracht meegekregen en dat is dat hij ook echt “de laatste man” is. Met andere woorden: geen enkel groen-rood shirt komt aan hem voorbij. Als een rots in de branding vervult hij zijn taak en blijft daarbij uitermate koel. Waar zijn teamgenootjes nog wel eens spanning vertonen blijft hij zichzelf. Koel en relaxed als altijd. Top!

HSC opent na een klein kwartiertje de score en daarmee valt toch een druk van de boys af. Het loopt wat makkelijker en ze weten elkaar ook weer beter te vinden. Maar ja zoals wel vaker “vergeten” ze dan wel eens dat er ook verdedigd moet worden.. Zo kan het maar zo gebeuren dat Bon Boys 1-1 maakt nog net voor rust.

In de rust blijkt des te meer dat onze boys het toch wel heel erg spannend vinden hoor zo'n soort wedstrijd. Er valt eens een traantje, er wordt gemopperd, geklaagd.. Tijd voor de coach om weer ff alle koppies in dezelfde richting te krijgen en ze te complimenteren voor hun goede spel. Want dat is het wel hoor! Fris en fruitig wordt er dan ook weer aan de 2e helft begonnen en er volgen al gelijk enkele goede kansen en uitgespeelde mogelijkheden. Goed hoor!

Die paal is inmiddels al flink beschadigd. Het wachten is er gewoon op dat ie knakt en de bal er wel in gaat. Ondertussen blijft het een mooi schouwspel voor de toeschouwer en stroomt het publiek toe. De verdediging van HSC staat als een huis, de keeper plukt de ballen gewoon uit de lucht en de aanval gaat als een trein. De diesel draait op volle toeren en F4 komt op stoom! Jongens, wat werken ze hard! Het kan haast niet anders of er moet eens gescoord worden. En ja hoor.. Vanuit een geweldige mooie aanval wordt de sterk spelende keeper van Bon Boys gepasseerd. Na de paal meerdere keren zwaar beschadigd te hebben is ie nu bezweken.. 1-2! Wat een opluchting!

Vrij snel daarna valt vanuit een perfect genomen hoekschop de 1-3 en dan lijkt de strijd beslist.. Dat denken onze boys echter ook.. Ai!. Ff een moment van onoplettendheid van onze, over het algemeen, sterk spelende verdediging zorgt er echter voor dat bij balverlies door onze boys de tegenstander vrije doortocht naar de goal krijgt en zomaar de 2-3 binnen tikt. Wordt het zowaar nog spannend die laatste minuten! Gelukkig zorgt wederom een goed genomen hoekschop voor de 2-4 en lijkt de strijd nu wel beslist. Bon boys komt nu de middellijn ook niet meer over tot het eindsignaal volgt. Een oorverdovend gejuich klinkt over het veld en binnen 2 seconden ligt er een stapel uitzinnige boys in groene shirts op het veld! Klasse gedaan kerels! Topwedstrijd!

We hebben echt genoten. Nu nog ff de penalties en dan 'rustig' douchen.. Deze worden van beide kanten genomen met alle kracht die de boys nog in zich hebben.. het was een energievretende wedstrijd en de laatste drupjes energie, frustratie en opluchting zitten in die penalties. Het is een wonder dat het net heel is gebleven en ook het doel is blijven staan.. Je zou denken dat er na het handjes geven een “rustige” tocht naar de kleedkamer zou volgen en er dan “rustig” gedoucht zou worden…

Maar ja: je begrijpt dat 'rustig' (even) niet in hun woordenboek voor kwam..

» Terug