Canon

De geschiedenis van HSC'21 in 21 items

- Van anonieme dorpsclub tot amateurtopper -

Geel Zwart (1915)
Onder deze naam was op het Zwarteland in Haaksbergen het eerste georganiseerde groepje katholieke voetballers actief. In het seizoen 1916/1917 namen zij deel aan de eerste competitie die de RKUVB (Rooms Katholieke Utrechtse Voetbalbond) organiseerde in Twente. Wegens gebrek aan spelers bleef het bij dat ene jaar.

Oprichting DIO (1921)
Uit de brokstukken van Geel Zwart ontstond een nieuwe club: DIO (Door Inspanning Ontspanning). De clubkleuren bleven geel-zwart. De eerste voorzitter was medeoprichter Johan Oude Wansink. Het terrein waarover DIO de beschikking kreeg, was een stuk grond aan de Goorseweg dat De Hofstede werd genoemd. Het veld was niet meer dan een weiland met daarop provisorisch in elkaar gezette doelen.

DIO wordt HAC (1922)
Al snel veranderde DIO haar naam in HAC (Haaksbergsche Athletiek Club). De naamswijziging vond plaats op verzoek van de bond, omdat er elders nog een club onder de naam DIO actief was.

Voorzitter Gerhard Huis in ’t Veld (1927)
Hij was pas 28 jaar toen hij de voorzittershamer overnam van Johan Oude Wansink en de club zat nog volop in de pioniersfase. De vooruitstrevende en soms wat eigengereide Huis in ’t Veld zou zich ontpoppen tot een grote inspirator. Hij drukte een belangrijke stempel op de club en zorgde ervoor dat HAC zich zou ontwikkelen tot een in alle opzichten serieus te nemen club.

Verhuizing naar het Scholtenhagen (1927)
Om vooruit te kunnen komen, had HAC de behoefte aan een beter terrein. Het verzoek aan de stichting Scholtenhagen werd gehonoreerd en vanaf het seizoen 1927/1928 speelde HAC haar wedstrijden op de plek van het huidige tweede veld aan het Dievelaarslaantje. Van een luxe situatie was echter nog geen sprake. Zo ontbraken opstallen als kleedruimtes en een clubgebouw.

Tweede speelveld (1933)
Al enkele jaren bleek dat HAC aan één speelveld niet voldoende had. Doordat het te intensief werd gebruikt, was het vaak slecht bespeelbaar. De aanleg van een tweede speelveld, het huidige hoofdveld, loste dat probleem op. Het werd ingewijd door Kapelaan Cozijnse en had een sintelbaan, een kleine tribune én kleedgelegenheid. In de volksmond werd het ook wel "het stadion" genoemd.

Afsplitsing HVC (1935)
Een tweetal bestuursleden, met in hun kielzog enkele leden, konden zich niet vinden in het beleid en de handelswijze van voorzitter Huis in ’t Veld. Het conflict escaleerde dusdanig dat zelfs de geestelijk adviseur van HAC en de Aartsbisschop van Utrecht zich erin mengden, maar ook dat mocht niet baten. Uiteindelijk splitste een groep leden zich af en richtte een eigen club op onder de naam HVC (Haaksbergsche Voetbal Club).

De clash (1939)
HVC startte in de 3e klasse van de RKUVB, in de kelder van de katholieke bond. Twee kampioenschappen verder kwamen zij in 1937 HAC ook weer tegen, want na de splitsing ging het in sportief opzicht snel bergafwaarts met de moedervereniging. Een seizoen later mochten, op het veld van TVO in Beckum, uitgerekend HVC en HAC in een beslissingsduel uitmaken wie kampioen zou worden van de 1e klasse RKUVB. HVC versloeg HAC in deze clash met 1-0.

Samenvoeging HAC en HVC tot RKHSC (1939)
Een half jaar later vonden het Bisdom en de Rooms-Katholieke Federatie het welletjes. HAC en HVC werden gesommeerd om het oud zeer te laten varen en verder te gaan als één club. De samenvoeging verliep zonder problemen. De nieuwe club werd RKHSC genoemd en de clubkleuren werden veranderd in groen-wit. De fusieclub nam de plaats in van HVC in de 2e klasse van de RKIVCB (Rooms Katholieke Interdiocesane Voetbal Competitie Bond).

Net geen kampioen (1946)
In de laatste wedstrijd van het seizoen 1945/1946 was een overwinning tegen het reeds uitgespeelde Hector voldoende voor het kampioenschap en daarmee een terugkeer naar de 3e klasse van de KNVB. Vele honderden supporters reisden vol vertrouwen af naar Goor. RKHSC ging echter met 1-0 onderuit en één van de grootste sportieve decepties uit de HSC-historie was een feit.

Beoogde fusie (1964/1965)
Omdat de drie Haaksbergse voetbalverenigingen tegelijkertijd bij de gemeente aanklopten voor meer financiële draagkracht, opperde burgemeester Eenhuis dat het misschien beter zou zijn als vv Haaksbergen, Bon Boys en RKHSC zouden fuseren. De serieuze pogingen die daartoe vervolgens werden ondernomen, zouden uiteindelijk echter stranden.

Jan Eijsink wordt voorzitter (1965)
Hij, die in 1928 deel uitmaakte van het eerste juniorenelftal, zorgde voor een frisse wind door de vereniging. Onder zijn voorzitterschap was er een grote groei qua leden, werd de organisatie verbeterd, vond er een sportieve opmars plaats en onderging de accommodatie de nodige aanpassingen. 23 jaar zou hij voorzitter blijven en zijn betekenis was enorm. Na zijn aftreden bleef hij aan als erevoorzitter en werd hij definitief Mister HSC.

Supportersvereniging (1967)
Sinds 1941 was de club veroordeeld tot de 4e klasse en men vond het tijd dat er eens wat meer sportieve ambitie aan de dag werd gelegd. Het was vervolgens een groep supporters die deze ambitie kracht bijzette en, onder leiding van de eerste voorzitter Arnold Morsinkhof, een supportersvereniging oprichtte. Door het organiseren van allerlei activiteiten wilden zij geld genereren om daarmee de club op een hoger plan te brengen.

RKHSC wordt HSC’21 (1969)
De verzuiling had zijn beste tijd gehad en RKHSC paste zich aan de maatschappelijke ontwikkelingen aan. Door de letters RK voor de naam te schrappen ontdeed het zich van het katholieke stigma. Het was een teken van hernieuwd elan en bovendien een gouden greep. HSC’21 was een vereniging geworden voor iedereen.

De opmars (1971-1976)
In het jubileumjaar 1971 liet HSC’21, onder leiding van trainer Henk Buursink, na 30 seizoenen de 4e klasse achter zich. Mede dankzij de inbreng van Gerrit Volmer en Dick Reekers, de eerste spelers uit den vreemde. In 1973 en 1976 volgden nog twee titels, waardoor HSC'21 in kort tijdsbestek tot eersteklasser was verworden.

Brand (1980)
15 februari 1980 werd een zwarte dag in de HSC-geschiedenis. Op die dag brandde het in 1975 gebouwde clubgebouw volledig uit. Alleen de muren bleven overeind staan. Dankzij de inzet van de leden kon op 7 april (2e paasdag) de kantine alweer op feestelijke wijze in gebruik worden genomen. Ter overbrugging was de oude kantine, achter het doel aan de noordzijde, tijdelijk weer als zodanig gebruikt.

Promotie naar hoofdklasse (1984)
Na een aantal moeizame seizoenen, was HSC'21 plotseling de verrassende kampioen van de 1e klasse na een overwinning bij Quick 1888 in Nijmegen. De hoogste trede van het amateurvoetbal was bereikt.

Onwaarschijnlijk hoofdklassekampioenschap (1989)
Na vier seizoenen vechten tegen degradatie, verraste HSC'21 door op de laatste speeldag kampioen te worden van de Hoofdklasse B. Door zelf op het tweede veld (het hoofdveld onderging één van de vele renovaties) met 1-0 van De Bataven te winnen en door het verlies van de concurrenten Hoogeveen en Rheden, was de ploeg van trainer Jaap Jacobs na de winterstop van degradatiekandidaat plots uitgegroeid tot hoofdklassekampioen.

De gouden generatie (1997-2005)
Een ongekende periode van glorie met 5 hoofdklassetitels, 2 kampioenschappen bij de zondagamateurs, het algeheel amateur-kampioenschap en 2 districtsbekers. Het winnen van de amateurtitel in 1999 was het hoogtepunt uit de HSC-historie. In een waar spektakelstuk werd, onder leiding van trainer Paul Krabbe, IJsselmeervogels verslagen. In 2004 werd dit kunststukje bijna herhaald tegen zaterdagkampioen Quick Boys.

Jeugdbeleid in de steigers (1999)
De jeugdafdeling was blijven steken en er brak nauwelijks nog eigen kweek door. Hoog tijd dus voor een inhaalslag. Basis daarvoor was het jeugdvoetbalbeleidsplan. Resultaat was dat de jeugd weer op een respectabel niveau kwam te voetballen.

Kunstgras en nieuwe hoofdtribune (2005)
Met de aanleg van een kunstgrasveld werd aan de wens van een goed hoofdveld tegemoet gekomen. Tevens werd een nieuwe hoofdtribune gebouwd. Deze verving de in 1979 gebouwde zittribune. Dankzij de inspanning van de nodige vrijwilligers lukte het om alles in de zomerstop gereed te krijgen.

Samenstelling: Peter Visser

Mail: zondernoppen@gmail.com
Weblog: http://petervisser.web-log.nl

Zie ook de Canon ontstaansgeschiedenis van het voetbal http://petervisser.web-log.nl/petervisser/2007/06/canon_ontstaans.html op de WebLog van Peter Visser.