In 1995 maakte Michel Steggink als 21-jarige de overstap van het Hengelose BWO naar HSC'21. Daar ontpopte hij zich als voorstopper uiteindelijk tot de "rots in de branding", iemand op wie je altijd kunt vertrouwen. Met de gouden generatie sleepte hij bovendien vele prijzen in de wacht: vijf hoofdklassetitels, twee keer kampioen bij de zondagamateurs, algeheel amateurkampioen en twee districtsbekers.

In het elftal dat beschikte over veel kwaliteit en karakter, was hij degene die voorop ging in de strijd. In een elftal dat onvoorwaardelijk koos voor de aanval, was hij het "slot op de deur" achterin. In een elftal dat zo snel als mogelijk de diepte zocht, was het, behalve Michael Dikken, ook hij die met een lange pass de voorwaartsen aan het werk kon zetten. In een elftal waar creativiteit zorgde voor mooie combinaties én doelpunten, was het ook hij die zo af en toe een doelpuntje maakte.

Zijn sportieve hoogtepunt was ongetwijfeld het winnen van de algehele amateurtitel in 1999. De thuiswedstrijd tegen IJsselmeervogels miste hij vanwege een schorsing, zo soms ging hij namelijk ook ver het randje. De wedstrijd eindige in 2-2 en dus moest het dan in Spakenburg maar gebeuren. En het gebeurde. Michel Steggink was erbij.

Voor 7000 toeschouwers werd het een waar spektakelstuk waarin IJsselmeervogels, acht minuten in blessuretijd, de stand toch nog op 3-3 wist te brengen. Als "rots in de branding" kon hij nu eenmaal niet alles voorkomen. De verlenging werd een zenuwslopende slijtageslag tussen twee gesloopte ploegen. Van voetbal was nauwelijks nog sprake en de wedstrijd leek op penalty's uit te draaien. Zover kwam het niet, want in de 121ste minuut schoot de Witrus Dimitri Charnotskiy HSC'21 naar de algehele amateurtitel. Ook Michel was krankzinnig van vreugde.

In 2006 nam hij, na elf seizoenen en 354 officiële wedstrijden, tezamen met Dennis Sepp afscheid van HSC'21. Als laatste spelers van een historisch tijdperk. Toe aan iets anders, toe aan een nieuwe uitdaging.

Die vond Michel Steggink bij zaterdaghoofdklasser HHC in Hardenberg. Ook daar bewees hij zijn waarde al snel en breidde hij zijn erelijst nog maar eens uit. Met hem in de gelederen won HHC in 2007 namelijk haar eerste hoofdklassetitel ooit. Een jaar later werd daar meteen maar een tweede aan toegevoegd.

En zo voetbalde hij zeven hoofdklassetitels, twee zondagtitels en een algehele landstitel bij elkaar, dat kunnen hem er niet veel nazeggen. Misschien is hij met deze palmares zelfs wel de succesvolste amateurvoetballer ooit.

Vorig jaar speelde het al dat hij een punt achter zijn voetbalcarriëre zou zetten. Hij had echter te kampen gehad met het nodige blessureleed en wilde na zo'n kwakkelseizoen geen afscheid nemen. En dus ging hij nog een seizoen door.

Nu, op 36-jarige leeftijd, vindt hij het dan toch echt mooi geweest. Wat rest is een volle prijzenkast en prachtige herinneringen.

Peter Visser
Mei 2010

Mail: zondernoppen@gmail.com
Weblog:petervisser.web-log.nl

» Terug