Ik heb iets met het rugnummer 10. Een heerlijk nummer. Het nummer van een vedette. Het nummer waar het publiek voor naar een stadion komt. Waar de tegenstander stiekem van hoopt dat de eigenaar ervan vanwege een voedselvergiftigingetje er niet bij is. Pelé, Zico, Maradona, Baggio, Zidane, en Ronaldinho.. juist, allemaal nummer 10.

In zijn tijd bij Napoli had Maradona natuurlijk nummer 10. Geen speler die dat shirt durfde aan te raken. Nadat Maradona gestopt was bij Napoli waagde niemand het nummer te pakken. Maradona persoonlijk overhandigde het shirt met rugnummer 10 aan Gianfranco Zola omdat hij vond dat Zola zijn geschikte opvolger was. Heerlijk vind ik dat, de romantiek rondom de nummer 10.

Er is zelfs een boek geschreven over de nummer 10. Het boek De 10, Opkomst en ondergang van de spelverdeler van Rüdiger Barth en Giuseppe Di Grazia is in zijn geheel gewijd aan dit rugnummer.

''Als machtigste wapens van de 10 worden de pass en de solo genoemd, als belangrijkste kwaliteit de 'brede focus'. De beste nummers 10 zijn in het gelukkige bezit van rust en een 50-meterblik. Ze hebben de focus over het gehele speelveld, de bijna helderziende blik voor de vrije ruimte. Dit overzicht, alsof ze het spel vanuit een hoger gelegen positie zien. Spelers met deze brede focus bezitten een opmerkelijke eigenschap die een open geest, spelvreugde en ook het vermogen fantasie en werkelijkheid te combineren".

Maar de romantiek rondom de nummer 10 verdwijnt jammer genoeg steeds meer. Volgens de schrijvers van het boek werd de teloorgang van de nummer 10 ingeluid door Lothar Matthäus. Hij is geen romantische nummer 10. Hij was breker, zwoeger en opbouwer tegelijk en al voetballend dertig meter achter de verdediging van Bayern München beroofde hij daarmee het vak van de nummer 10 van zijn ultieme schoonheid. Lothar veroorzaakte het eerste haarscheurtje in de mythologie rondom de nummer 10.

En het haarscheurtje was de voorbode van de uiteindelijke sloop. Tegenwoordig trekt bijna iedereen het shirt met rugnummer 10 aan zonder na te denken of hij wel de geschikte persoon is om met nummer 10 te lopen. Pienaar om maar eens een voorbeeld te noemen krijgt het rugnummer 10 bij Borussia Dortmund wist hij te vertellen; eindelijk het nummer wat hij zo graag wilde hebben en een positie waar hij wilde spelen. Belachelijk vind ik het. Pienaar heeft bij Ajax misschien twee fatsoenlijke wedstrijden gespeeld en hij durft bij zo'n grote club als Dortmund het shirt met rugnummer 10 aan te trekken. Sta je daar als ex-hangende rechtsbuiten van Ajax met nummer 10 op je rug lekker een balletje breed te tikken. En dan waarschijnlijk ook nog op witte schoentjes.

Het rugnummer 10 claim je niet, die moet je verdienen.

Frank Elsweier
Januari 2006

» Terug