Terwijl de Nederlandse caravanstoet nog richting Zuid Europa trekt, de temperatuur in Nederland eindelijk boven de twintig graden komt en de witbiertjes op het terras tot 's avonds laat worden gedronken, begint voor de voetballer het feest alweer. De voorbereiding op het nieuwe seizoen!

Het is de tijd waarin de velden vaak nog kurkdroog en hard zijn, de nieuwe voetbalschoentjes voor pijnlijke voeten zorgen en de tijd van de nog ingezaaide velden en sproei-installaties om de grasvelden weer voor te bereiden op het geweld dat over ruim een maand weer losbarst.

Aan de ene kant heerlijk. Na een paar weken geen voetbal begint het toch weer te kriebelen en sta je als voetballer te popelen om weer wat te doen. Ook het weerzien met teamgenoten voelt toch als "thuiskomen". Eindelijk weer een beetje slap geouwehoer onder elkaar. Aan de andere kant is de voorbereiding ook een hectische periode. Allereerst is de selectie nog veel te groot, want iedereen krijgt natuurlijk een nieuwe kans. Vaak nog een paar nieuwe spelers erbij en de chaos op de eerste trainingen is compleet. Iedereen is fris van geest en denkt "dit wordt mijn seizoen". De hiërarchie binnen het team wordt opnieuw bepaald en veel spelers krijgen dan een soort geforceerde bewijsdrang voor de trainer. Het maakt de eerste trainingen vaak tot een kippenhok, waarbij iédereen roept en schreeuwt, en een tijd waarbij de scheenbeschermers op de training zijn aan te raden vanwege ongecontroleerde tackles.

En dan heb je in de voorbereiding ook nog de loopoefeningen. Je zou toch denken dat de voorbereiding niet voor niets voorbereiding heet en de conditie dan kan worden opgekrikt. Maar niets is minder waar. Door de trainers wordt toch wel aangeraden om in de paar weken zomerpauze "wat voor je zelf te doen". Doe je dat niet, dan wordt je faliekant afgestraft door de Erwin Mossels en Jordy Holtkamps onder ons. Deze jongens kunnen tijdens de eerste training rustig een halve marathon lopen. Het is dus beter om voorbereid de voorbereiding in te gaan zal ik maar zeggen.

Voorbereid de voorbereiding in geldt ook zeker als je de profclubs een beetje volgt. Tegenwoordig heb je er bijvoorbeeld een dagtaak aan om de verschillende transfers in de gaten te houden. Het maakt het toch ook wel weer interessant al die transfers. Het is toch spannend hoe de nieuwe spelers het zullen gaan doen. De profs zijn al weer een paar weken bezig om zich voor te bereiden op het nieuwe seizoen. In de voorbereiding wordt vaak nog even wat goodwill gekweekt bij de achterban door een paar oefenpotje te spelen in de regio. Een mooie gelegenheid om de sterren eens van dichtbij te bekijken. Er wordt in die periode zo hard getraind dat de spelers zelf vaak de kantjes eraf lijken te lopen in de oefenwedstrijd. Daarbij wordt er gemiddeld zo'n acht keer gewisseld, zodat zo'n oefenpotje vaak teleurstellend is om naar te kijken. Op zich is dat nog niet eens zo erg, het is immers voorbereiding. Waar ik wel moeite mee heb is dat je tegenwoordig voor veel oefenwedstrijden grof entree moet betalen. Zat ik daar laatst bij een 0-0 oefenwedstrijd van 1.FC Köln tegen Bayern München samen met 42.000 andere toeschouwers (waaronder Bayern München fan Paul Henkel en goaltjesdief Rene Aellerinck, die er zelfs voor naar Keulen waren gereden). Twintig euro voor een kaartje en een trainer die na de wedstrijd verkondigt dat de zware trainingsweek de oorzaak is geweest dat beide teams samen drie kansen wisten te creëren.

Van mij mag het seizoen beginnen. Ik verheug me om bijvoorbeeld te zien hoe al die nieuwe trainers het in de Nederlandse competitie zullen gaan doen, Rutten en Jol in Duitsland, Hull City in de Premier League, Ronaldinho met rugnummer 80 en Silvie van der Vaart-Meis (mogelijk) in de winkelstraten van Madrid. Ik heb me in ieder geval al voorbereid.

Frank Elsweier
Juli 2008

» Terug