Stand 2-1 voor IJsselmeervogels. De 78e minuut. Ingooi op Dennis Sepp die handig bij zijn tegenstander wegdraait. Even wordt hij vastgehouden, Dennis valt, dan de fluit en een scheidsrechter die naar de stip wijst. 'En nu', dacht ik nog, 'niet meer zo lang te spelen, zou Dennis hem zelf nemen'? Dennis stond al met de bal onder zijn arm bij de strafschop stip. De aanloop en toen de goal.

Het lijkt zo vanzelfsprekend. Dennis was immers onze vaste strafschop nemer. Of het nou tegen vierdeklasser Bon Boys was of in de competitie tegen Babberich, hij nam ze. Maar voor dit moment heb ik nog steeds veel respect. Dennis nam zijn verantwoordelijkheid. Gelijk de bal in de hand waarbij hij het elftal het gevoel gaf dat hij zeker was.

Dat dit niet zo vanzelfsprekend is blijkt wel uit bijvoorbeeld de gemiste penalty van Seedorf in Turkije. Toen Seedorf een tijd geleden bij het programma Voetbal Insite een wit voetje ging halen bij onze bondscoach Marco, kwamen de beelden weer voorbij. 1997, de WK-kwalificatiewedstrijd Turkije uit. Vlak voor tijd bij een 1-0 stand voor Turkije krijgt Nederland een strafschop. En toen, vertwijfeling... Zowel Wim Jonk als Frank de Boer, de strafschop verantwoordelijken om het zo maar te zeggen, durfden de bal niet op te eisen.

Nog mooier vind ik het voorbeeld uit 1994 waar onze Braziliaanse 'vriend' Bebeto het vreselijk liet afweten (vreselijk was overigens ook zijn introductie van het 'kraamschudden gebaar' op het voetbalveld tijdens het WK 1994 Brazilië-Nederland, maar dat terzijde). De meesten kunnen het zich vast en zeker nog wel herinneren. 14 mei 1994, Deportivo La Coruña en Barcelona strijden om het kampioenschap. Deportivo kon kampioen worden als het zou winnen van Valencia. In de laatste minuut, bij een 0-0 stand krijgt Deportivo een strafschop. Bebeto nam al het hele seizoen de strafschoppen. Maar op het moment supréme neemt hij de bal niet in zijn handen om vervolgens naar de stip te lopen. Zijn ploeggenoot Djukic moet het doen. Het is doodstil in zowel Camp Nou als in El Riazor. De strafschop wordt genomen. Djukic mist. Indrukwekkend is de reactie van sommige fans, die het veld opkwamen om Djukic te troosten. Vraag me af hoe Bebeto zich gevoeld moet hebben na de wedstrijd. Zou hij opgelucht zijn geweest of zich toch (en dat hoop ik eigenlijk) een enorme lafaard hebben gevoeld.

Vorig jaar tijdens de halve finale Champions league tussen Villarreal en Arsenal moest ik weer aan bovenstaande gebeurtenissen denken. Arsenal die de eerste wedstrijd met 1-0 had gewonnen had het zwaar in El Madrigal. Een paar minuten voor tijd krijgt Villarreal een strafschop. Riquelme die het hele seizoen de vrije trappen en strafschoppen nam gaat achter de bal staan. Op dat moment dacht ik al: 'respect dat je de verantwoordelijkheid neemt'. Riquelme faalt. Mijn gedachten gingen direct terug naar Dennis Sepp, Seedorf en Bebeto. Op het moment dat Riquelme miste had ik medelijden maar nog veel meer respect voor het feit dat hij de verantwoordelijkheid nam.

Respect voor strafschop verantwoordelijkheid.

Frank Elsweier
Februari 2007

» Terug