Over een paar weken barst het voetbalgeweld weer los. Dan is het "pezen in de provincie" weer voorbij, gaan alle clubs weer fris van start en mikken tenminste op een plek in het linkerrijtje. Ik kan niet wachten tot het weer gaat beginnen. Waar dit verheugen ieder jaar vandaan komt, geen idee. Want is het eigenlijk niet ieder voetbalseizoen hetzelfde verhaal?

Hier alvast een korte beschouwing van wat komen gaat: "De spelerscarrousel draait nog steeds op volle toeren", koppen de kranten de komende weken. Clubs die topspelers voor astronomische bedragen kopen. Kleinere clubs die uit Servië "een ruwe diamant" halen en hopen dat ze nu wel "de Marco van Basten van de Balkan" hebben gekocht. Bestuursleden die aangeven dat ze nu de gewenste trainer gevonden hebben, die precies bij het profiel van de club past. Spelers die na een paar maanden roepen dat de chemie weg is. Een nieuwe trainer die na het ontslag van de vorige trainer roept dat de spelers weer plezier moeten krijgen in het spelletje. Voetbalcommentatoren die zonder er zelf bij in de lach te schieten aangeven dat de wedstrijd een doelpunt nodig heeft. Voetballers die na een overwinning voor de microfoon vertellen dat het mede de verdienste van het fantastische publiek is geweest omdat ze de hele wedstrijd als één blok achter het elftal bleef staan. Toeschouwers die om de twee weken roepen dat het voetbal zo slecht is dat ze nooit weer komen kijken. Journalisten die na een pijnlijke nederlaag aan een teleurgestelde speler vragen hoe hij zich voelt. Een teleurgestelde voetballer die aangeeft dat ze een leider in het elftal missen. De familie van een voetballer die aangeeft dat hij altijd heel normaal is gebleven. Dezelfde voetballer die een arbitrage zaak begint omdat hij zich zowel sportief als financieel kan verbeteren en dan nog de analytici die aangeven dat de ploeg die aan het einde van het seizoen bovenaan staat op de ranglijst de terechte kampioen is geworden.

Hebben de anti-voetballers en meerderheid van de vrouwen dan toch gelijk? Voetbal is eigenlijk ieder seizoen hetzelfde. Een hoop voorspelbare uitslagen, uiteindelijke kampioenen en ieder jaar dezelfde uitspraken van bestuursleden, trainers, voetballers en analytici.

U en ik weten natuurlijk wel beter. Ook dit seizoen zal het weer smullen geblazen worden. Ik zou het voor geen goud willen missen. Dit seizoen met Mario Been(hakker) in Rotterdam. Een Turks pratende Rijkaard bij Galatasaray. Zou Boy Wonder het nog kunnen bij Manchester United? Schiet Podolski 1. FC Köln de champions league in. Wandelt Yolanthe Cabau van Kasbergen door de winkelstraten van Madrid? John de Wolf als trainer op het Woonwagen Kamp in Emmen en haalt HSC'21 de topklasse? Daarnaast verheug ik me op interviews met Van Gaal in München, minstens 209 miljoen aan kapitaal in de voorste linies bij Real Madrid én op de eerste toeschouwer die die vreselijke toeter (vuvuzela genaamd), door de strot duwt bij de betreffende toeteraar.

Het nieuwe seizoen kan me niet snel genoeg beginnen...

Frank Elsweier
Juli 2009

» Terug