31 augustus, 00.00. De transfermarkt is dicht. Het is weer voorbij. Ik weet niet wie er meer opgelucht zijn. De voetbalclub en zijn supporter, wetende dat geen speler meer weg kan lopen naar een andere ‘sportieve uitdaging’. Of, de voetbalspeler die blij is dat nu niet meer alsnog een concurrent wordt binnengehaald als ‘de nieuwe verlosser’.

Je zult als supporter maar voor € 75 een shirtje van Affelay hebben gekocht voor het nieuwe seizoen. Vervolgens geeft Ibrahim zonder blikken of blozen aan dat hij wel toe is aan een andere club. Bij de kwalificatie van de Europa-league (welke mij sportief gezien voor een club toch een enorme uitdaging lijkt), wordt hij vervolgens bewust buiten de selectie gehouden. Waarom? In de afgelopen jaren werd nog menig keer beweerd dat de speler verkouden was geraakt op het tochtige trainingsveld, of werd de schuld gelegd bij het in de weg staande keukentrapje thuis. Tegenwoordig wordt niet eens meer naar een excuus gezocht en eenvoudigweg hardop gezegd dat Affelay minder oplevert bij een eventuele verkoop. En net op het moment dat jij als echte fan het shirtje van Affelay ritueel verbrand hebt, verkondigd de sterspeler vervolgens weer dat ‘’er eigenlijk geen mooiere stad dan Eindhoven bestaat’’ en dat hij zich ‘’met volledige overgave op PSV richt’’.

Naast het feit dat menig supporter maar moet afwachten wat er van het elftal van zijn club overblijft, moet het toch ook voor een trainer gigantische frustrerend zijn. Hoe kan een trainer zich goed voorbereiden op het nieuwe seizoen, wetende dat wellicht nog belangrijke spelers zullen vertrekken. Normaalgesproken wordt juist om zulke spelers heen een elftal gebouwd. ‘’Lekker’’ als in de laatste week van augustus, als de competitie alweer begonnen is, je sterspeler alsnog vertrekt.

Van spelers waren we het zo langzaam gewend dat zij nog op het laatste moment verkassen, maar dat tegenwoordig ook trainers zichzelf nog transferen vind ik tamelijk uniek. Nou zullen niet veel fans een shirtje van Maaskant gekocht hebben, maar hoe hij NAC achterliet om naar Polen te gaan is echt te gek voor woorden. In eerste instantie haalde ik nog ietwat nonchalant mijn schouders op, toen ik hoorde van het gerucht dat Maaskant eiste dat iedere speler rekening moest houden met minder winstpremie, behalve meneer de trainer zelf. Vervolgens verlaat hij NAC voor een Poolse voetbalclub. Ik laat het even op u inwerken, een Poolse voetbalclub. Ik kan twee redenen bedenken, waarom hij enthousiast is geraakt over Wislow Krakow. Ofwel hij had thuis wat Poolse schilders aan het werk die vol overgave vertelde hoe het is om bij Bialystok uit te spelen, of…

Aan de andere kant, zullen wellicht ook voetbalspelers blij zijn dat de transfermarkt dicht is. Hoe zal Huntelaar zich voelen, vroeg ik me de afgelopen weken af. Een jongen die bekend staat als iemand die hard wil werken en niet snel opgeeft. Bij Huntelaar heb ik nog het gevoel dat hij zich verbonden voelt, als hij voor een club kiest. Hij wilde helemaal niet weg. Uit Milaan niet en destijds niet uit Madrid. Een paar dagen voor het sluiten van de transfermarkt ziet hij ineens een bij Barcelona mislukte Zweedse spits komen die roept dat het fantastisch wordt met Ronaldinho en Pato en meer dan 25 doelpunten gaat maken voor de club die anderhalf jaar geleden nog de aartsvijand was. Voor Huntelaar zit er niets anders op dan om na een volledige voorbereiding op het nieuwe seizoen in Milaan naar Schalke 04 te verkassen. Die hebben alweer ondertussen alweer twee competitiewedstrijden gespeeld!

Kan iemand mij uitleggen waarom de overschrijving bij de amateurs geregeld moet zijn voor 31 mei van betreffende jaar en dat in het profvoetbal overschrijving tot 31 augustus mogelijk is? Waarom niet de transfer deadline op bijvoorbeeld 30 juni, zodat elke club zich een beetje fatsoenlijk kan voorbereiden op het nieuwe seizoen, een supporter een shirtje kan kopen van iemand die nog gewoon op de elftalfoto van komend seizoen staat en een voetbalspeler al tijdens de zomerstop weet of hij een huisje in het pittoreske Gelsenkirchen moet kopen.

Transfer perikelen, transfer carrousel, transfer circus, eigenlijk is het gewoon een soort koehandel voor gevorderden. Ik ben blij dat het de komende maanden weer gewoon om het spelletje gaat.

Frank Elsweier
September 2010

» Terug