Liverpool is overgenomen door Amerikanen. We kijken er al niet eens meer van op. Amerikanen zijn voor mij nog steeds mensen die de bal door een netje gooien, hard wegslaan met een knuppel of ermee wegrennen om een touch down te maken. Twee Amerikanen nemen Liverpool over. Liverpool, opgericht in 1892, één brok voetbal, overgenomen door Amerikanen die een stadion wilden bouwen waarin ook Everton kon spelen. De mannen hadden nog niet door dat dat toch erg gevoelig lag. We zijn gewend geraakt aan zulke berichten.

Wie windt zich nog op over cheerleaders, rondlopende mascottes, business loges, veel te rijke Russen of nieuwe stadionnamen. De stadions worden theaters en zijn van alle gemakken voorzien. Het aantal camera's is niet meer op drie handen te tellen en dus kunnen we allemaal zien hoeveel gel er gebruikt is door de topartiesten op het veld. De media die rustig mee doet met de voetbal hype en van iedere mug - de zoveelste dooddoener van de trainer danwel speler - een olifant maakt. En als je dan ook nog eens een gunstig seizoensverloop hebt zoals in Nederland afgelopen jaar met een niet uit te houden spanning, dan kan het allemaal niet meer stuk. Niet voor niets is het aantal toeschouwers de afgelopen jaren sterk gestegen. Maar de vraag is, wil de echte voetballiefhebber deze 'nieuwe toeschouwer', die tot voor kort geloofde dat de bal zich bewoog omdat er een kikker in zou zitten, er wel bij hebben. Het moderne voetbal is verworden tot een event en trekt meer mensen aan die van events houden dan van voetbal zelf. Er zijn bijna geen kritische toeschouwers meer. Alleen nog vrolijke lawaaimakers die voor sfeer zorgen en fanartikelen kopen.

Spanning en sfeer worden met kwaliteit verwisseld. Kwaliteit krijg je door te trainen. Bepaalde spelconcepten waarbij herhaald moet worden, soms wel twintig keer hetzelfde op een dag. Maar de verwende prof roept al snel dat de trainingen te saai zijn. Een prof wil plezier hebben en 's middags op internet pokeren. Indien het tegenzit worden de schouders opgehaald en wordt een legertje oud-voetballers ingeschakeld. Oud-voetballers die vroeger toen voetbal nog minder business was terecht kwamen in de plaatselijke sportwinkel of sigarenwinkel. Nu pakken ze een paar procenten in het miljoenencircus als spelermakelaar. Clubliefde lijkt al jaren niet meer te bestaan. Lazovic die bij elke goal op zijn Vitesse logo klopt om vervolgens na één jaar met een hoop heisa naar PSV te vertrekken.

Abe Lenstra was een man met clubliefde. 'Hij kon een blanco cheque krijgen bij Fiorentina maar deed het niet', aldus verzekeringsmaatschappij en hoofdsponsor Univé van Heerenveen die de beste man nu schaamteloos misbruikt in een reclamespotje. Er zijn geen grenzen meer voor het binnenhalen van geld. In Engeland mag een klein kind tegenwoordig meelopen het veld op aan de hand van ome Lampard of Rooney voor een bedrag wat kan oplopen tot 1500 pond. De meerderheid van de fans roept 'als het geld maar binnen komt'. Het zou me niets verbazen als in de toekomst Wesley Sneijder een corner neemt vanaf de ABN Amro hoekvlag, Van Nistelrooy er eentje binnenschiet in het Rabobank doel, of dat we spelen op lichtblauw gras omdat Barclays zijn naamsbekendheid in Nederland wil vergroten.

Het moderne voetbal, waarin een Thaise oud-premier Manchester City overneemt. Och, dan klinkt de overname van Liverpool door Amerikanen al niet eens zo vreemd meer.

Frank Elsweier
Juli 2007

» Terug