Verkeersopstoppingen rond middernacht op het kantelpunt van mei en juni. Het wordt zo langzamerhand een jaarlijks terugkerend fenomeen bij de bondsbureaus in den lande. De Nacht van de Overschrijving, een rituele dans in het amateurvoetbal. De centrale vraag: waar zijn de beste zaken gedaan en waar is het slagveld het grootst. De eerste overwinning van het nieuwe seizoen kan al worden geboekt op 1 juni.

Dit jaar mocht ik getuige zijn van de hectiek in een gemiddelde bestuurskamer van een gemiddelde voetbalvereniging. Ik was diep onder de indruk. Hier worden meer calorieën verbrand dan in een gemiddelde competitiewedstrijd. En dan hebben we het nog niet eens over spelers die zich op 31 mei om vijf uur 's middags nog bedenken dat ze het komende seizoen toch nog ergens anders willen spelen en geen idee hebben welke paperassen ze waar vandaan moeten toveren.

Mooie sfeerverslagjes ook in de krant. Bondsmedewerkers tussen de hoog opgestapelde dozen met formulieren. Een volle parkeerplaats in Deventer, waar onder meer een zwetende voorzitter van een zesdeklassser uit een dorpje in een verre uithoek van het district in een net iets te grote SUV met een net iets te fout pak nog even zeven overschrijvingsformulieren in de brievenbus stort. Even wezen shoppen in het buurtdorp. En zo blijken er in het hele land tientallen zwetende foute voorzitters te zijn.

Wie de ellenlange lijsten op sites als voetbalopzaterdag.nl en zondaghoofdklasse.nl bekijkt zal tot de conclusie komen dat het ieder jaar zotter wordt met de oneindige reeks mutaties. Het is een perpetuum mobile geworden. Het zal voor niemand een geheim zijn dat deze in beweging wordt gehouden door geld. Maar dat kan toch maar een deel van het verhaal zijn, de grootste geldstromen verschuiven immers niet zo snel tussen clubs. Spelers uit de hoofdklasse worden ook steeds meer handelaren van hun eigen ego'tjes. Twee keer op de bank zitten en de lijntjes worden al uitgegooid naar andere clubs, al dan niet via een - jawel - zaakwaarnemer. En de clubs houden de ratrace wel in stand.

De supporters lijken op voorhand de grootste verliezers. Je zult maar trouwe fan zijn van Haaglandia en nietsvermoedend een oefenwedstrijdje in de voorbereiding gaan bekijken. Krijg je een compleet nieuwe selectie voor de kiezen, die slechts van de tegenstander is te onderscheiden door de shirtjes waarin ze spelen. Hopelijk gaat Haaglandia niet ook de tenues veranderen, want dan weten de fans helemaal niet meer voor wie ze moeten juichen. Lekker herkenbaar.

Ik ben ook benieuwd hoe het er de laatste dagen van mei aan toe is gegaan in het anders zo rustige IJsseldorpje Rheden. De verantwoordelijken moeten daar bijkans met de handen in het haar hebben gezeten. Hun club promoveerde min of meer per ongeluk naar de hoofdklasse, in de wetenschap dat driekwart van de selectie zou vertrekken. Nog drie dagen had Rheden de tijd om met beperkte middelen een hoofdklassewaardige selectie bij elkaar te scharrelen. Daar zal waarschijnlijk heel wat lokaas en diplomatie aan te pas zijn gekomen.

Voor de goede orde, Haaglandia en Rheden zijn geen uitzonderingen. Dat zijn de clubs die volgend jaar nÃet een voor de helft gewijzigde basisopstelling presenteren. De belangrijkste wedstrijd van het seizoen 2007-2008 is al gespeeld. Alleen weten we pas over een jaar wie hem heeft gewonnen.

Rene Waning
juni 2007

» Terug