Het was een akelig gezicht, de beelden die ik te zien kreeg van de wedstrijden van het afgelopen weekend. Lege en bijna geheel verlaten voetbalterreinen met hier en daar wat diehard supporters langs de lijn. Bij voorkeur schuilend onder afdakjes en tribunes. De echte bikkels bleven gewapend met paraplu langs de zijlijn staan. Het is weer november en de lol van het bezoeken van een amateurwedstrijd is er de komende maanden wel weer vanaf.

Bij de profs kennen ze dit soort problemen niet. Daar zitten de supporters keurig droog en van alle gemakken voorzien op een verwarmde tribune hun helden aan te moedigen. Daarmee houden de voordelen van de saaie en klinische schoenendozen langs de A-zoveel ook wel op. Voetbal moet je beleven, staand langs de lijn, in het beste geval met een dakje boven je hoofd. Alleen niet in december graag.

De bezoekersaantallen spreken boekdelen. Bijna alle clubs moeten het met ijs en storm doen met de helft van het aantal volgers dat onder normale omstandigheden langs de lijn staat. En als het een beetje tegen zit met het weer blijven we tot half maart als verzopen katten of vernikkelend van de kou langs het veld staan. Tegen de tijd dat het weer lekker weer wordt zit de competitie er zo'n beetje op en kun je bijna vier maand wachten tot er weer tegen een bal wordt geschopt.

Als je goed over na denkt is het grote onzin. Het openluchtbad gaat toch ook niet open in december en de sportwinkel legt de schaatsen toch ook niet in juni in de etalage. Wie heeft er baat bij om te spelen in de donkerste maanden van het jaar, terwijl de velden zijn vergrendeld als het zonnetje schijnt en het weer is om buiten te zijn. Het lijkt me dat een voetballer ook liever speelt in een prikkelend voorjaarszonnetje met een goed bezette tribune als decor. En ook de penningmeesters begroeten toch liever een grote schare toeschouwers, dan dat in december alleen die paar honderd volhouders de regen en de kou trotseren.

Nu we binnenkort de boel toch op de schop gaan gooien - die topklasse komt er vast wel - is het misschien een mooi moment om ook de competitiekalender maar eens aan te pakken. Eind 2008 maken we de stand op en delen alles opnieuw in. Vervolgens beginnen we half maart aan de nieuwe competitie. Mooi symbolisch ook. In maart begint de natuur weer te leven en omdat het voetbal het leven zelf is, is het net zo logisch dat het voetbal parallel aan het leven in het voorjaar opnieuw wordt geboren. Tot half november zijn er vervolgens 36 weken om de competitie af te werken. Tijd zat, want van afgelastingen heb je geen last meer. En als heel Nederland met de caravan aansluit op de Route du Soleil kun je ook nog een zomerstop houden.

Het zal er wel niet van komen. Voetbalbestuurders zijn namelijk niet alleen koppig, maar ook nog eens behoudend. Dus staan we volgend jaar en over vijf jaar nog steeds te kleumen langs het veld. Die ScandinaviÃ«rs zijn zo dom nog niet.

Rene Waning
November 2007

» Terug